Bo teraźniejszość zawdzięczam przeszłości…

Czasami człowiek musi zatopić się w ciszy, cofnąć w czasie jak najdalej może i wbrew kierunkowi upływu godzin przywołać ubiegłe lata… Nie chcę tutaj opisywać swego dzieciństwa ani streszczać biografii…Dochodzę do wniosku że nie chcę pamiętać swojej przeszłości…Nie chcę rozpamiętywać…Przeszłam tę drogę, która była dla mnie wyjątkowo trudna, cały proces kształtowania samej siebie…bolesny i sprzeczny…Ale podoba mi się efekt, więc co będę narzekać :) Przedstawię tylko efekty…Od teraz dla mnie będzie się liczyło to kim jestem teraz i kim chcę zostać pracując ciężko zdobywając „własną górę”.

Wyznając zasadę „myśl o jutrze, ale żyj dzisiaj” zaczynam nowy rozdział swego życia…stając się panią swojego chaosu z którym najwyższy czas zrobić porządek…